Info Krant 2e Bataillon Grenadier Compagnie

*2e Bataillon Grenadier Compagnie*
*Noord - Nederland* *Uit / In de krant*
*Napoleontische Puzzel* - Woordzoeker Dagblad Tubantia 7 juli 2007
Voor een moment dat u zich verveelt
*Winterbivak Loevestein 2005* - Skirmish Magazine no.36, April/May 2005
(deze bewuste foto vindt u op de foto-pagina !)
*Winterbivak Loevestein 2005* Klik op ' NEW ' voor doc. (28 feb. 2005, art. uit Gorcumse Courant en de Telegraaf
< = 'vreemde' foto, Telegraaf-fotograaf die foto maakt van Nap. reenactor-fotograaf (dat ben ik dus !), die foto maakt van Chrurgijn met gewonde (deze bewuste foto vindt u op de foto-pagina !)
*Buurse Alstätte 2005_2* Klik op ' NEW ' *voor doc.* ('Buurse bezoekt Loevestein' van 28 feb. 2005, in Dagblad Tubantia

*Buurse Alstätte 2005_1* (aankondiging van dit evenement op 29/30/31 juli 2005, van feb. '05 in Dagblad Tubantia

*Excercitie Loevestein okt. 2004* (met dank aan Rien Soetens voor artikel)

*Maastricht 2004* (div. artikel en foto' s uit div.kranten medio half sept. 2004)

De Tijdreiziger op Oorlogspad - aankondigingen van deze uitzending op 9 sept. 2004
AVRO- bode Mikro-gids
*Loevestein* *2004* (Artikel uit de Zondagskrant van Dagblad Tubantia van 07-03-2004)
"Bij Slot Loevestein moeten de Fransen telkens weer worden teruggeslagen"
Het 19e eeuwse militaire verleden van Slot Loevestein in Poederoijen (gemeente Zaltbornmel) wordt dit weekeinde weer met een winterbivak tot leven gebracht. Gisteren sloegen zo'n honderd mannen, vrouwen en kinderen van de Napoleontische Associatie der Nederlanden (N.A.N.) hun tenten op in de vesting. Leden van de N.A.N. laten vandaag nog een keer zien hoe soldaten tijdens de Franse bezetting rond 1814 leefden. Vanmiddag om 14 uur wordt weer alarm geslagen: Franse soldaten zijn in de buurt van de vesting gesignaleerd en moeten worden teruggeslagen. En dat gaat net als gisteren gepaard met veel lawaai en rook. Foto ROBIN UTRECHT - ANP
*Loevestein* *2004* (Artikel uit De Gelderlander van 05-03-2004)
"Twee dagen en nacht als kapitein van Oranje" (Door ANNELIEN MUNSTERS) Anton van de Water (r) en Sjaak Draak. - Foto: Cees Zom Anton van de Water verheugt zich op het weekeinde. Dan mag hij zijn kostuum weer aan en zijn 'sjako' weer op. Met nog zo'n 200 andere deelnemers trekt hij morgen en overmorgen ten strijde tijdens het jaarlijkse winterbivak bij Slot Loevestein. 'Nu moet ik zeker u tegen je zeggen!" roept een collega van Anton van de Water (57) wanneer hij hem in kostuum aantreft. "Hier hoef ik niets meer aan toe te voegen", zegt Anton. "Als ik dit kapiteinskostuum aanheb, moet er naar mij geluisterd worden. En kan ik me niet als paljas gedragen.". Komend weekeinde zal voor de negende keer het jaarlijkse winterbivak bij Slot Loevestein in Poederoijen plaatsvinden. Leden van de Napoleontische Associatie der Nederlanden (N.A.N.), onder wie Anton, laten twee dagen lang zien hoe soldaten tijdens de Franse bezetting rond 1813 leefden. Bezoekers van het slot maken kennis met soldaten in uniform en vrouwen en kinderen in burgerkledij. Het leven in het bivak wordt zo getrouw mogelijk nagebootst. Er wordt gekookt op een kampvuur, geslapen op strozakken en een mogelijke aanval wordt voorbereid. Op beide dagen wordt rond 14 uur alarm geslagen. Franse soldaten zijn in de buurt gesignaleerd en moeten teruggeslagen worden. Troepen die in de vesting gelegerd zijn rukken uit en een 'veldslag' volgt. Van top tot teen uitgedost als Hollandse kapitein vertelt Anton van de Water, een van de oprichters van het bivak, hoe het er rond 1813 aan toe ging en hoe het spektakel de manier van leven in die tijd probeert na te bootsen. Op zijn schouder zit een zilveren rangonderscheiding, een epaulet. Om zijn buik draagt Anton een oranje sjerp. "Zo kon men van een afstand zien dat het om een kapitein van Oranje ging", vertelt Anton. Mocht de sjerp voor de vijand onzichtbaar blijven, dan valt zijn hoofddeksel wel op: een 'sjako', eveneens versierd met zilver, completeert zijn kostuum. Anton vindt het een boeiende tijd. Toch zou hij niet willen leven in het verleden: "Ik ben net als iedereen gewend aan moderne middelen. Ondanks de enorme afstanden die veelal te paard over onverharde wegen moesten worden afgelegd, was er sprake van een snelle boodschapsoverdracht. Bovendien heeft die periode een enorme verandering teweeggebracht: Nederland is sinds 1813 een koninkrijk. Toen is de basis gelegd voor de huidige Nederlandse staat." De slag die bij Loevestein wordt nagespeeld, was volgens Anton een 'makkelijke' oorlog. De bevrijdingsoorlog van 1813, die werd gestreden door de geallieerden (Engelsen, Hollanders en Pruisen) enerzijds en de Fransen anderzijds, dwong Napoleon al snel zijn troepen terug te trekken uit Nederland. Tijdens het bivak wordt gebruik gemaakt van vuurwapens. Er wordt echter niet met kogels, maar met los kruit geschoten. Bovendien moet je om te mogen schieten minimaal 18 jaar zijn. "Het is de bedoeling om mensen door middel van het winterbivak duidelijk te maken hoe Napoleontische soldaten leefden. Het publiek gaat ook in discussie met de soldaten. In eerste instantie reageren mensen sceptisch, maar wanneer ze informeren naar het hoe en waarom bij de soldaten, zijn de reacties uiteindelijk overwegend positief", vertelt Anton. Gestreefd wordt naar een zo spontaan mogelijk verloop van het bivak. In verband met de veiligheid en de aanwezigheid van publiek is er wel een scenario opgesteld voor de twee dagen. Anton: "Het is als een levende studie. Je krijgt te maken met problemen die je in de geschiedenisboeken niet tegenkomt. Er is wel sprake van een reglement. Zo is alcohol tijdens de slag verboden. Toch kunnen er per ongeluk een paar rake klappen vallen." Na gedane arbeid is het goed rusten. Net zoals in het echt zorgen de 'kampvolgers' voor het eten en de 'waschvrouwen' voor de kleding van de soldaten. Douchen na de veldslag is er niet bij. De soldaten houden hun kleren en schoenen aan en kruipen zaterdagnacht dicht tegen elkaar aan op het stro in de tenten. "Na afloop ruikt mijn pak echt naar de belevenissen tijdens het bivak. Een mengeling van kruit, stro en eten doet me denken aan de geschiedenis", aldus Anton
*Enschede 2004* (Dagblad Tubantia, Dinsdag 24 feb. 2004)
"Veldslagen zonder slachtoffers" *(Door Peter Geul)*
*Jannes en Frank*	Waterloo was het hoogtepunt voor Frank van der Weegen. Hij trok er met zijn musket ten strijde, rook er de kruitdampen. Jannes Lohmeijer raakt niet uitgepraat over Leipzig. ‘Kwam er een hele linie Fransen met musketten recht op me aflopen. Best eng. ’ENSCHEDE - Frank en Jannes zijn uitgesproken vredelievende types. Al ziet Frank (Franciscus, zodra hij zijn uniform aantrekt) er gewapend met musket en bajonet vervaarlijk uit. Jannes, bijna 16, is nog te jong voor een wapen. Zijn wapen is de trommel waarmee hij op bivak de troepen met ferme slagen wekt. Beide Enschedeërs zijn lid van het 7e Bataljon Infanterie van de Linie. Tweehonderd jaar geleden een Zuid-Nederlandse eenheid die Napoleon een zware slag toebracht vlak bij Waterloo. Sinds zowat tien jaar is het een groeidende club van inmiddels zeventig enthousiastelingen die graag in de huid kruipt van de soldaat van toen. Ze brengen veldslagen uit de Napoleontische tijd tot leven, zo natuurgetrouw mogelijk. Zoals in 2002 de strijd om Groenlo met kanonnen en musketten en in uniformen precies als toen. Maar ook het leven van de troepen eromheen. Dat allemaal in meerdaagse evenementen. Dat is wel eens afzien, vertelt Jannes. ‘In Folkstone mochten we geen stro gebruiken om op te slapen, toen lagen we gewoon op de harde grond. In Leipzig vroor het tien graden en in Waterloo afgelopen zomer was het zo heet, daar kookten we in ons uniform.’ Frank, onderwijsassistent op het Bonhoeffer, locatie Van der Waalslaan, heeft een zwak voor de Napoleontische tijd. ‘Napoleon was natuurlijk een wreed heerser, in een lijn met Hitler. Maar hij heeft gelukkig ook veel goeds gedaan.’ Jannes, leerling uit 4 vwo op het Bonhoeffer, vult hem meteen aan. ‘Ons wetboek, dat mensen achternamen kregen.’ Het herspelen vorig jaar van de historische veldslag in Leipzig in 1813 bracht 3000 man op de been. De soldaten, marketentsters en kampvolgers komen uit heel Europa. Tsjechen die als Franse troepen opereren. Maar ook Britten als Britten en Fransen als Fransen. Na de strijd en het wegvegen van de geschminkte wonden komt het belangrijkste, schetst Frank, de gezelligheid. Er wordt soldatensoep gegeten en het brood arriveert in hompen. ‘Het is alsof je tweehonderd jaar teruggaat in de tijd. Je kan alles even van je afzetten. Heerlijk.’ Jannes knikt bevestigend. Maar het mooiste komt na afloop : de gezelligheid.	Foto’ s : Ivo Bakker